Найти книгу: "Powiedzial mi wrozbita. Ladowe podroze po Dalekim Wschodzie"

Tiziano Tarzani – wybitny, swiatowej klasy reportazysta – ostrzezony w Hongkongu przez wrozbite, ze nadejdzie rok, gdy latanie samolotem bedzie dla niego smiertelnym zagrozeniem, postanowil przemieszczac sie tradycyjnie, jak dawni podroznicy. Powiedzial pozniej: "Decyzja okazala sie znakomita, a rok 1993 – jednym z najbardziej niezwyklych. Przepowiedziano mi smierc, a tymczasem odzylem". Pieszo, lodzia, autobusem, samochodem i pociagiem odwiedzil Birme, Tajlandie, Laos, Kambodze, Wietnam, Chiny, Mongolie, Indonezje, Singapur i Malezje. Wszedzie szukal kontaktow z wrozbitami, jasnowidzami i szamanami, co sprawilo, ze z coraz wiekszym zrozumieniem i  szacunkiem odnosil sie do dawnych zwyczajow i przekonan, dzis zagrozonych przez agresywne formy zachodniej nowoczesnosci. "Wielka ksiazka wpisujaca sie w najlepsza tradycje literackiego dziennikarstwa… Ksiazka gleboka, bogata, przeniknieta skupionym namyslem". Ryszard Kapuscinski "Terzani juz jest swego rodzaju legenda. To znakomity dziennikarz, ale tutaj chodzi o cos wiecej: nie o skupiony na sobie narracyjny popis zurnalisty, lecz o podroz wspolczesnego, sceptycznego pielgrzyma, bardzo emocjonalnie reagujacego na zdarzenia, a zarazem z pelna swiadomoscia wykorzystujacego stylistyczne efekty… Po czesci jest to autobiografia, po czesci wedrowka do blogiej przeszlosci, nieznosnej terazniejszosci i niezyczliwej przyszlosci, po czesci – proroctwo… Zawsze pisal znakomicie, ale nigdy lepiej niz teraz". William Shawcross, "Literary Review"

Szacowni mieszkancy Tuniejadowki z koniecznosci gardza tym, co przyziemne, zas za piecem w boznicy waza sie losy swiata. Gdziesdaleko rozgrywa sie wlasnie wojna krymska i nad rzeka Sambation czekaja na odkrycie Zaginione Plemiona.Kiedy pies wystraszy samego rabina, a carski urzednik obetnie komus pejsy, kiedy we wsi pojawi sie prawdziwy daktyl, Beniamin wraz z nieodlacznym Senderlem musza wymknac sie spod kurateli swoich zon, aby ruszyc sladami wedrowca z Tudeli w wielki, niepojety swiat, ktory zaczyna sie, strach pomyslec, gdzies az za karczma po drugiej stronie Tuniejadowki.Prowadzi ich madrosc, a ostrzegaja ich sny.

Najslynniejsza powiesc autorstwa Jonathana Swifta, powstala w 1726 roku, zaliczana do najwazniejszych dziel literatury angielskiej.Podroze Guliwera to jednak przede wszystkim satyra na kondycje ludzka oraz parodia modnej wowczas powiesci podrozniczej. Jej glownym bohaterem jest Lemuel Guliwer, zaczynajacy podroz jako lekarz pokladowy. Przygody Guliwera sa dla Swifta doskonalym pretekstem do skrytykowania XVII-wiecznej obyczajowosci angielskiej, wytkniecia najistotniejszych wad spoleczenstwu, ale tez politykom, sedziom, filozofom.Podroze Guliwera byly wielokrotnie ekranizowane – po raz pierwszy juz w 1902 jako film niemy. Jonathan Swift to jeden z najwazniejszych przedstawicieli angielskiego oswiecenia. Byl duchownym zwiazanym z partia torysow, wigow, a takze autorem wielu tekstow o charakterze satyrycznym i politycznym.